لینک کوتاه:
https://hrhome.ir/?p=12874آنچه در این مطلب میخوانید:
استدلال منطقی، ظرفیت تمرکز، درک کلامی، حافظه، توانایی ریاضی و حل مسئله تنها تعدادی از مهارتهای ضروری است که شرکتها امیدوارند در میان داوطلبان مصاحبه پیدا کنند. برای افزایش شانس یافتن آنها، بسیاری از شرکت ها از تست های شناختی برای بررسی استخدام های جدید بالقوه استفاده می کنند. اما استفاده موثر و دقیق از این روشهای آزمایشی مستلزم درک کاستیهای آنهاست.
تست های توانایی شناختی و آنچه که آنها اندازه گیری می کنند
به زبان ساده، آزمونهای توانایی شناختی ارزیابیهایی هستند که با هدف اندازهگیری ظرفیت ذهنی و عملکردهای شناختی یک فرد طراحی و اجرا میشوند. گاهی اوقات به این آزمون ها ارزیابی توانایی ذهنی عمومی (GMA) گفته می شود.
تستهای توانایی شناختی در بسیاری از شرکتها رایج است، و از آنها برای غربالگری برای آموزش یا ارزیابی عملکرد کارکنان استفاده میشود. آنها همچنین به طور مرتب برای بررسی افراد جدید استفاده می شوند. این آزمونها میتوانند با فیلتر کردن داوطلبانی که تواناییهای شناختی لازم برای انجام عملکرد یک موقعیت خاص را دارند، در زمان و منابع صرفهجویی کنند. هنگامی که آزمون های شناختی به خوبی کار می کنند، می توانند منجر به افزایش عملکرد شوند.
آزمونهای مختلفی برای سنجش مهارتها و تواناییهای شناختی مختلف وجود دارد، از جمله:
آزمون های درک کلامی و استدلال:
این آزمون ها رایج ترین آزمون ها هستند و برای ارزیابی توانایی داوطلب در درک و تفسیر اطلاعات نوشتاری استفاده می شوند. آنها ممکن است شامل سؤالاتی باشند که متقاضیان کلمات را با مترادف ها مطابقت دهند و از سرنخ های مشکل برای حدس زدن استفاده کنند.
تستهای چابکی یادگیری:
این تستها نحوه واکنش افراد به سناریوهای جدید، حل مشکلات و یادگیری از تجربیات گذشته خود را اندازهگیری میکنند. آنها برای آزمایش تطبیق پذیری ذهنی و انعطاف پذیری داوطلبان خوب هستند.
آزمونهای استدلال عددی:
این آزمونها توانایی داوطلب را در خواندن نمودارها و جداول برای حل مسائل اعداد، از جمله ریاضی پایه و شناسایی الگوهای عددی، اندازهگیری میکنند. سایر فعالیت ها شامل تفسیر نمودارها و محاسبات کسرها، نسبت ها و درصدها است.
آزمون های استدلال منطقی:
این نوع آزمون مجموعه های اطلاعاتی را ارائه می دهد که در سناریوهای مختلف بر اساس مشکل ارائه شده، توضیح داده شده است. این آزمونها توانایی داوطلب را برای استدلال و اعمال منطق در موقعیتهای واقعی اندازهگیری میکنند. آنها شاخص های قابل اعتمادی برای سنجش توانایی های حل مسئله، ارزیابی ریسک و اولویت بندی یک فرد هستند.
وقتی آزمونهای شناختی اجرا میشوند و با سایر معیارها و متغیرها سنجیده میشوند، شاخصهای معقولی در مورد اینکه آیا داوطلبان دارای مهارتهای لازم برای موقعیتی هستند که برای آن درخواست میکنند یا خیر، ارائه میدهند.
مزایا و معایب استفاده از آزمون های توانایی شناختی
دانستن مزایای آزمون شناختی و معایب آن قبل از اجرای این آزمونها میتواند به شرکتها کمک کند تا از آنها به درستی استفاده کنند و در عین حال نتایجی را که ارائه میدهند نسبت به سایر متغیرهای مهم بهتر درک کنند. از نظر مزایا، بزرگترین مزیت آزمونهای توانایی شناختی، توانایی آنها در بررسی سریع تعداد زیادی از داوطلبان است. مزایای دیگر عبارتند از:
آنها می توانند افراد با عملکرد بالا را شناسایی کنند: نمره بالا در یک آزمون شناختی می تواند نشان دهنده توانایی یک متقاضی برای دستیابی به اهداف بلندپروازانه در محل کار و بهبود عملکرد کلی یک تیم باشد.
اندازهگیری توانایی شناختی میتواند برای بسیاری از مشاغل اعمال شود: بسیاری از این تستها هوش عمومی و تواناییهای ذهنی را اندازهگیری میکنند و میتوانند با دقت بیشتری شایستگی یک متقاضی را برای مشاغل مختلف نشان دهند.
تست های شناختی مقرون به صرفه هستند: بسیاری از تست های شناختی در حال حاضر در مقایسه با سایر ابزارهای ارزیابی رایگان یا بسیار ارزان هستند، و آنها را برای مشاغل کوچکتر با منابع محدود ایده آل می کند.
تست ها به راحتی انجام و اندازه گیری می شوند: آزمون ها معمولا دستورالعمل های واضح و ساده ای دارند و بسیاری از آنها با استفاده از ابزارهای آنلاین انجام می شوند. برخی دیگر به صورت کاغذی در دسترس هستند که پر کردن و امتیازدهی آسان است.
با وجود سهولت استفاده و محبوبیت، آزمونهای توانایی شناختی بیخطا نیستند. شناخت معایب و محدودیتهای آنها، به ویژه در مواردی که به شیوههای استخدام منصفانه مربوط میشود، ضروری است:
بسیاری از این تست ها محدوده های مشخصی را اندازه گیری می کنند. آزمونهای توانایی شناختی معمولاً طیفی از تواناییها، ارزشها و ویژگیهای شخصیتی را در نظر نمیگیرند. در حالی که نمره بالا در یک آزمون توانایی شناختی پتانسیل را از نظر شناخت نشان می دهد، ارزش اخلاقی، ویژگی های رهبری یا مهارت های ارتباطی متقاضی را اندازه نمی گیرد.
گرفتن بهترین نتایج از تست های توانایی شناختی
بسیاری از کسب و کارها تست های شناختی را با مدل های دیگر برای اندازه گیری توانایی های ذهنی خاص جفت می کنند. این رویکرد آزمون بیشترین دقت را در بین تمام تست های شناختی نشان می دهد. خارج از این سناریو، روشهای سنتی غربالگری کارکنان، از جمله مصاحبههای ساختاریافته و آزمونهای شخصیتی، اغلب شاخصهای بهتری برای کاریابی موفق هستند.
سوالات متداول در مورد آزمون های توانایی شناختی
آیا آزمون های توانایی شناختی قابل اعتماد هستند؟
اگر به درستی اعمال شود، آزمونهای توانایی شناختی معمولاً قابل اعتماد هستند، زیرا تواناییهای شناختی افراد نباید از آزمونی به آزمون دیگر متفاوت باشد. به عبارت دیگر، عملکرد یک داوطلب نباید بین دو آزمونی که در روزهای مختلف و در سازمانهای مختلف برگزار میشود، تفاوت معناداری داشته باشد. بر خلاف ارزیابی شخصیت، که در آن افراد برای انتخاب پاسخها بر تعصبات شخصی خود تکیه میکنند، ارزیابیهای توانایی شناختی افکار و رفتارهای غریزی و منطقی افراد را بررسی میکنند.
آیا توانایی شناختی همان IQ است؟
بهره هوشی (IQ) یک معیار استاندارد شده از یک سری آزمون است که توانایی شناختی را توصیف و اندازه گیری می کند. در حالی که تستهای ضریب هوشی عموما مفید هستند، اما نمیتوانند طیف کاملی از هوش و پتانسیل انسان را به تصویر بکشند. ضریب هوشی یک فرد همیشه نشان دهنده توانایی آنها برای برتری در سایر آزمون های توانایی شناختی نیست. ضریب هوشی در طول زمان ثابت می ماند، در حالی که بسیاری از توانایی های شناختی می توانند در طول زمان با تمرین بهبود پیدا کنند.
توانایی شناختی متوسط چیست؟
هیچ میانگین استاندارد شده ای برای توانایی شناختی وجود ندارد، زیرا هر آزمون سیستم امتیازدهی خاص خود را دارد. افراد می توانند در یک بخش از یک آزمون نمره بالا و در قسمت دیگر نمره پایین کسب کنند. هنگام استفاده از آزمونهای شناختی برای غربالگری متقاضیان شغل، شرکتها باید به جای وابستگی به امتیازات دلخواه، معیارهای دقیقی را ایجاد کنند. مهم است که به جای نگاه کردن به میانگین نمره کلی، به چه توانایی هایی اهمیت می دهید.
